maluję Twój w swojej głowie obraz stoisz naga od koniuszków pięt po ramiona wyciągnięte wzdłuż - nie dłuży Ci się czas potrafię zagiąć go w dowolną ze stron zresztą... tak uwielbiasz mi pozować - stopy dłonie pępki piersi szyja usta oczy aureoli brak a wszystko tak wstydnie obnażone; stoisz tuż za płótnem w nim jednocześnie będąc i z niego wyciągając dłoń dłoń która dłoń moją trzyma - prawa należy do Ciebie - maluje we mnie autoportret Twój; lewa jest zajęta paleta myśli barw słów rzewnych wspomnień; pytasz gdy odpowiadam maluję jeśli prosisz; nie zabraknie farb mam ich miliard w zanadrzu potrzeba mi tylko dwóch podstawowych kolorów.
w moim domu wiszą tysiące sportretowanych przeze mnie kobiet a każda z nich uważnie patrzy mi na dłonie może zaproszę Cię kiedyś.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz