'Prawie jak wczoraj'

'w rzeczywistości będzie zupełnie inaczej.
nic nie będzie pamiętane. naprawione. wszystko się kiedyś zapomni

resztki ostatniej wiosny kiedy mówiła że słyszy wiersze

przekwitały konwaliami. dławiły niepalonymi od dawna cygarami

bary mleczne nie zakazują fizycznej miłości. wiesz. kobieco-męskiej

potrzeby przebywania i to nic że pada niemiłosiernie i że pada może na nas

przez nas. przez to jak patrzę i jak nie powinienem

a ona powtarzała że to nie tak. że trzeba spieszyć się pamiętać

nieoheblowane ławki. posiniaczone chłopięce nogi. jej dziecinne oczy

odbijane w wodzie z każdym nieumiejętnym przebłyskiem słońca.

ona cała i ze wszystkim co jej

spieszyłem się żeby jeszcze przez moment nie zapomnieć'